Во акрата нема мостови

Си земам за право да го прогласам романот „Во Акрата нема мостови“ за една од најубавите љубовни приказни напишани на македонски јазик, но и за првиот „on the road“ роман во македонската литература. Иако има дела со сродни елементи, ниту едно не ја гради „поетиката на патувањето“, бегството и егзистенцијалната потрага како органска целина. Јостед е јунак во движење, млад и рефлексивен, за кого патувањето е слобода, а домот цел. Сенката на Одисеј и стиховите на Кавафис ја продлабочуваат потрагата, додека љубовта на Јостед и Елени му дава смисла на нивното самопронаоѓање. - Зоран Бојаровски, новинар и автор; „Некои мостови ги разбираме дури кога веќе е предоцна да ги преминеме.“ Со прецизна и воздржана нарација, Миле Бошњаковски создава роман во кој личните судбини се преплетуваат со историјата, а интимните избори одекнуваат во рамките на општествените системи. „Во Акрата нема мостови“ отвора прашања за припадноста, семејството и цената на неизговорените вистини, покажувајќи дека тишините што ги наследуваме знаат да бидат посилни од зборовите. Ова е приказна за љубовта и загубата, за родители и деца, за невидливите нишки што ги поврзуваат луѓето и тогаш кога мислат дека се разделени. Роман што се чита внимателно и останува долго по последната страница. - Катерина Синадиновска, новинар