Кажи ми една причина да живеам

Не е доволно само да живееш. Треба да знаеш зошто живееш. Понекогаш човек оди низ животот како брод без одредиште. Има сила, има способности, има луѓе околу себе, има планови, работа, семејство, обврски — но не знае каде оди. А кога ќе дојдат болката, загубата, стравот, смртта или некое тешко утро, тогаш сите лесни одговори одеднаш замолчуваат. Тогаш човек почнува да прашува поинаку. Зошто сум овде? Која е смислата на сето ова? За што вреди да се издржи? Каде оди мојот живот? Кажи ми една причина да живеам. Оваа книга не е научен прирачник. Не е ни строго теолошка книга. Ова е човечки разговор за најдлабокото прашање што човек може да си го постави: која е смислата на неговото постоење. Во овие страници авторот зборува едноставно, од срце, како со пријател. За животот што не може да се сведе само на удобност, патувања, работа и минливи задоволства. За болката што го буди човекот. За смртта што нè тера да се запрашаме што правиме со времето што ни е дадено. За верата што не е бегство од животот, туку одговор на неговата најголема длабочина. Ако бараш лесна утеха, можеби оваа книга нема да ти ја даде. Но ако бараш вистина, ако бараш смисла, ако во тебе постои барем мала искра што сè уште прашува зошто вреди да се живее — тогаш овие страници се напишани за тебе. Зашто човекот не е создаден за бесцелно талкање. Создаден е за средба. Со Вистината. Со Животот. Со Христос. Оваа книга не е научна. Не е ни обичен прирачник од психологија. Таа е човечка. Ја напишав како разговор со пријател. Со човек што се изморил од животот, што се прашува зошто се бори, каде оди и дали сето ова има некаква смисла. Човек не може да живее без цел. Брод без одредиште, колку и да е силен, ќе заскита. Така е и со нас. Ако не знаеме зошто живееме, ако не знаеме кон што одиме, тогаш болката, загубата, стравот и смртта лесно нè кршат. Во оваа книга зборувам за смислата на постоењето. За прашањето што човек најчесто го поставува кога светлата ќе се изгаснат, кога ќе дојде болка, болест, загуба или страв: „Зошто живеам?“ Не сакам да ти понудам лесни фрази. Не сакам да ти кажам само: „Живеј го својот живот“. Тоа не е доволно кога човек навистина страда. Овде зборувам за Христос како цел, како одредиште, како единствен одговор пред смртта. За борбата што се води ден по ден. Чекор по чекор. Ако си го изгубил патот, не очајувај. Ако си паднал, стани. Ако не знаеш од каде да почнеш, почни од малку. Од една искрена молитва. Од едно покајание. Од еден чекор кон светлина. Никогаш не е доцна човек повторно да ја најде причината поради која живее.