Кои книги препорачуваат да ги прочитате уредниците во издавачката куќа „Арс Ламина“? Овој серијал ќе можете да го проследите на нашиот блог, а почнуваме со топ книгите според нашиот уредник Ведран Диздаревиќ.
„Најстари приказни: Митови од мугрите на западната цивилизација“ од Томислав Османли
Во оваа книга македонскиот автор Томислав Османли – кој е веќе познат како романсиер, раскажувач, драматург и есеист − го насочува своето творечко перо кон помладата публика и митовите од Медитеранот. Османли ги раскажува митовите на едноставен и допадлив начин, но без притоа во ниеден момент претерано да ги поедностави, ниту, пак, да го искриви или да го промени нивното значење. Изборот на митови е навистина вешто направен и му овозможува на младиот читател да добие вистинска слика за најстарите приказни и јунаците во нив, почнувајќи од Прометеј и титаните, преку Херакле и неговите подвизи, па сè до Јасон и Аргонаутите. Според мене, оваа книга е одличен влез на помладата публика во бескрајниот свет на митологијата. Лично јас го засакав тој свет (што директно доведе до тоа да ја уредувам оваа книга) токму поради една ваква книга, но на српски јазик. Сега имав шанса да ја уредувам книгата што требаше да ја читам како дете, но не можев да ја најдам, бидејќи не постоеше на македонски јазик.
„Автобиографија“ од Марко Цепенков
Уште во основно училиште ги читав приказните на Марко Цепенков, но тогаш не ми оставија посебен впечаток. Како поминуваа годините, сè повеќе и повеќе ми се допаѓаа; особено откако го разбрав нивното значење за македонската литература. Многу години подоцна ја открив неговата „Автобиографија“, која во Македонија не е испечатена многу долго време и поради тоа голем дел од публиката не ни знае дека постои овој текст. Иако ова издание е наменето за деца, јазикот е осовременет и има речник на непознати зборови и активности за работа на час, сепак им ја предложувам на сите – и на возрасните и на децата. Цепенков е многу интересна и важна личност за македонската (книжевна) историја и во оваа книга можеме да прочитаме каква била нашата земја во XIX век; исто така, Цепенков е многу смешен и самата книга е многу интересна и забавна за читање.
„Поларна светлина“ од Филип Пулман
Оваа книга им ја препорачувам на сите љубители на серијалот за Хари Потер и на „Господар на прстените“. Светот на Пулман е неверојатен, приказната е интересна и возбудлива, а пораката на трилогијата „Темната граѓа“ од која „Поларна светлина“ е првиот дел, е многу важна. Книгата веќе со децении е бестселер и добитник на многу награди и конечно доби и своја адаптација на Ејч-би-о, но кај нас, за жал, остана непозната. Јазикот на Пулман е многу едноставен и разбирлив за помладата публика; сепак таа е интересна и за поискусните читатели, особено за оние што се вљубеници во англиската литература, кои со љубов ги читаат поетите Џон Милтон, Вилијам Блејк и Џон Китс. Ја препорачувам за сите, и за помладите и за возрасните, бидејќи сите читатели ќе се пронајдат во оваа книга и гарантирам дека секој што ќе ја прочита „Поларна светлина“ ќе ги прочита и вториот и третиот дел, „Суптилниот нож“ и „Килибарниот дурбин“.
„Истанбул: Сеќавањата и градот“ од Орхан Памук
„Истанбул“ е двојна биографија: (авто)биографија на турскиот нобеловец во која раскажува за своето детство, семејството, образованието, првите љубови и првите допири со уметноста; но и биографија − на моменти историска, на моменти сентиментална и многу лична − на Истанбул, во која Памук ја раскажува богатата и комплицирана историја на еден од најпознатите градови во светот. Книгата, исто така, е богата со фотографии и слики во кои Памук го заробува своето минато и низ кои ги осветлува минатото и сегашноста на Истанбул. Искрено му завидувам на читателот кој ќе ја чита по првпат, но уште повеќе му завидувам на тој што ќе ја чита, па потоа ќе отпатува во Истанбул. По Орхан Памук, Истанбул веќе не е ист.
„Ветрот во врбите“ од Кенет Греам
„Ветрот во врбите“ спаѓа во онаа категорија на книги што ги сакаме како деца, но ги обожаваме како возрасни. За детските очи, оваа книга за интересните авантури на Кртот, Стаорецот, Јазовецот, Жабецот и Видрата; за возрасните, ова е книга за мистериите на човековата состојба. И покрај тоа што тематиката е многу различна, „Ветрот во врбите“ е многу слична книга на „Алиса во Земјата на чудата“. Но, таму каде што Луис Керол се занимава со логички игри и парадокси, Кенет Греам зборува за неисцрпниот копнеж по недофатливото впишан во нашите души. Накратко кажано, станува збор за книга со две лица. Едно лице насмеано и приемчиво, наменето за безгрижни детски очи; друго лице, наменето за возрасни со суптилен поетски вкус, на кои меланхолијата не им е непозната состојба. Им ја препорачувам „Ветрот во врбите“ на сите родители, но под еден услов: да ја прочитате, откако ќе им ја прочитате на вашите деца.
Сите книги може да се најдат во книжарниците „Литература.мк“ или онлајн да се нарачаат преку веб-сајтот www.literatura.mk
