.jpg)
„Каде се гледаш за пет години?“ е прашање што без трема и со блескава самодоверба Дани Коен би го одговорила. Првпат надвор од нејзина контрола, таа се наоѓа на интервјуто на животот, а секој одговор е само уште една одлука што ја носи подалеку од безгрижната сегашност.
5 години, 60 месеци, 1825 денови.
Многу може да се измени без наш удел, зар не? Бројки што прелетуваат со едноставни и сложени математички операции, а носат немир и неспокој. Иднината е на другиот крај на мостот, но мостот не е секогаш безбеден и носи ризик при преминувањето. Затоа и Дани гради сигурни и цврсти мостови. Свршена е со Дејвид, корпоративен адвокат е — професија без многу стрес, а добар годишен приход; има родители што ја поддржуваат и сакаат; со најдобрата пријателка Бела делат сестрински синдром на поврзаност. Единствена непоправлива грешка во аритметички прецизниот живот на Дани е нејзиниот прерано почин брат Мајкл. Иако го живее животот со полни гради, под ребрата ја разјадува празнина особено кога ќе заигра брчката на сомневањето, дали она што го зацртала и го постигнала е доволно за среќа? Индиферентност и преправање дека сѐ е совршено, всушност потсвесно лицемерство што го покажува на ликот во огледалото.
Ребека Серл е позната по тоа што сака да додава екстракт од магичен реализам и да ги полуди ликовите за момент, па и овде на ја поштедува Дани. Во спој на релативноста и фантазијата, таа се буди пет години по свршувачката со Дејвид во стан што не е нејзин и маж што не го познава.
За што најмногу се молиме кога замислуваме желби? Љубов, здравје и семејство? Одеднаш во иднината што мисли дека ја испланирала внимателно и до детаљ, а „мрсниот“ сон за Арон е најголемата грижа, ќе бидат компромитирани сите три магистрали. Соочена со желбата во пад таа ги отвора ширум очите, но и срцето.
Морам да ве предупредам дека ова не е класична романса, ова е романса за животот и смртта. Брутална и освестувачка, Серл со „За пет години“ излегува од лајсната на жанрот и упатува моќна порака: „Живеј со полна пареа, без каење и страв, додека не е доцна“.
Јована Матевска-Атанасова
