.jpg)
„Дивиот мрачен брег“ е роман интегриран во биолошка енциклопедија за Антарктикот. Со надреални описи и факти што најчесто се нарација на прерано созреаниот Орли, читателот станува интимен соучесник во тензијата на Ширвотер. Импресивна е заблудата на човечкиот род пришиена со умислата дека ќе го спаси светот, додека, од друга страна, подметнува експлозиви во пукнатините на земјата. Шарлот Меконаги ги присвојува илузиите на микроскопската апокалиптична средина, поставена помеѓу темелите на природното беззаконие, каде што правото не значи и обврска.
Ширвотер, остров помеѓу Танзанија и најстудениот континент на планетата, е во улога и на сценографија и на карактер, див, нескротлив, ранлив, токму како и жителите што ги чува и чии тајни ги пушта со секој хектар изгубен под ледената прекривка на Јужниот Океан. Ваквата дихотомија нималку не го нарушува духот на структуралната решетка — климатска фикција, мистерија и „затворена соба“ трилер.
Еден ден телото на Роуан е извлечено од океанот по морска несреќа. Сопатникот од чамецот веројатно не преживеал. Таа е спасена од четиричлено семејство, од самохран татко што како домар престојува на островот. Се чини необично и чудно, Доминик/Дом не бил дел од научната експедиција, а сепак се решил на таков екстремен и радикален чекор — да ги изолира децата на остров што секој ден тоне. Климата е сурова, но наградува со глетки, па, и се чини, и со животна лекција. Но, што крие Роуан? Која е вистинската причина зошто дошла на островот и замалку го изгубила животот? Што крие Дом? Кој татко би отуѓил двајца тинејџери и школско дете од цивилизацијата? Чија е крвта во една од куќичките?
Очајот е најскапата намирница што семејството Слот ја одгледува надвор од семенската архива. Семето на љубовта , на довербата и на надежта, се емоции што полека изумираат под прогон на стравот и на неизвесноста. Секој од нив е со болка и со потрага по утеха.Орли копнее по социјализацијата, Фен да ја откопча кошулата на пубертетот, а Раф е благословен што природата не дискриминира. Само Доминик доминира над болката што не ја надминал, така што се деперсонализира во нејзините мрачни ходници, живее орфеистички, со сликата и со идеалот на починатата сопруга, предолго прилепен за негацијата. Во романот е изградена интересна динамика на групата „преживеани“ на Ширвотер. Идејата за островот настанала по најголемата банка на семиња сместена на Свалбард, а раскошноста и описите по пандан на островот Маквари.
Пред сè, Меконаги претставила и емоционална дивина, самохран татко што се обидува да ги заштити децата по секоја цена, дури и ако тоа значи социјална и географска изолација. Од друга страна, тука е и Роуан, мистериозна, своеволна и тврдоглава, жена што се одрекува од биолошкиот потенцијал да стане мајка затоа што смета дека светот е доволно сурово место.
Петтемина се како далечни континенти, споени во Пангеја само преку траумата, тагата и единствената цел да го спасат човештвото, така што ќе ги спасат семињата презервирани во банката. Преку ваквиот чин не се обидуваат да ги спасат изумрените видови само физички туку и тие воскреснуваат душевно—со помош на љубов и на доверба, семиња што мислеле дека ги закопале во минатото.
Јована Матевска Атанасова
